ЮСTИНА ДУЛА TРУШ: ЖИВОTНА ПРИПОВEДКА ЗОЗ
ШEРЦОМ ПИСАНА
Амалия
ДУДАШ
(Eдмонтон,
Канада)
НЄ ИДЗ, БАБО, ДОМУ -
БУДЗ НАША!
Жаданє же би ше пошло до жеми котра вецей обецує, понука, дзе ше голєм як- так указує лєпша шанса за кус лагоднєйши живот, найчастейше було спольньоване так же родзина, котра уж уселєна у таким швeцe, посилала документи, давала ґаранциї за дакого. Була то найкратша и найсиґурнєйша драга за виход зоз Югославиї и за уход до швета котри бул (а и нєшка є) насправди досц иншаки. У цеку 50-тих и 60-тих рокох прешлого вику тот способ хасновани у велїх прикладох виселєня.
Нина Цилика Палей родз. Папуґа зоз Едмонтону, котра до Канади пришла 1959 року дзекуюци ґаранциї свойого родзеного оца Дюри, уж 1964 року послала "папери" своєй родзини у Дюрдьове, теди 21-рочней дзивки Юстинки Дула, же би ю пришла нащивиц на 6 мешаци до Едмонтону. Розуми ше, план бул дакус иншаки. Кед Юстинка сцигла до Едмонтону, нина Цилика нє трацела даремно час и, як добра питачка, такой ю упознала зоз леґиньом Штефаном Трушом. Младосц, нови швет, велї красни упечатки, и красни леґинь швидко допринєсли же би ше ище красша Юстинка швидко одучела же жада живот предужиц праве зоз тим младим чловеком, и то ту у Албeрти. Винчали ше и Юстинка остала жиц у Едмонтону.
Малженска пара Трушових, Юстинка и Штефан, дожили три раз вельке щесце - народзели ше им два дзивки и єден син. Дзеци повирастали и закончели школи. Ганча закончела за учительку а Марча робела 10 роки як секретарка, а тераз є тиж при концу студийох за учительку. Син Иван дипломовал хемию и уписал маґистерски студиї. Дзивчата ше попристановйовали, а син пре обовязки на факултету нє сцигнул засновац фамилию.
Штефанко и ЮстинкаТруш 1965 року себе купели хижу за 12 тисячи долари. Штефанко теди мал 300 долари мешачну плацу, а рата за хижу му була 150 долари. Нови, векши авто, "Форд" теди купели за 3000 долари. Юстинка почала робиц 1973 року и теди мала 2 и пол долара на годзину. Престала робиц 1990 року кед мала 11 долари на годзину. Перши 7 роки робела у ресторану, а 10 роки у больнїци як больнїчарка. Бул то єй фах понeжe тоту роботу робела и у Новим Садзе, на хирурґиї, док нє пришла тадзи.
Анґлийски язик, приповеда Юстинка, научела коло своїх малих дзецох. Кед єй шици дзеци рушели до школи, вец и вона почала исц до роботи. Року 1967 пришла ґу нєй єй шестра Ганча Дула алє ше вона ту у Едмонтону нє затримала длуго. Пошла жиц до Ванкуверу дзе є и нєшка.
О 12 роки Юстинка послала папери и власней мацери, и мац приходзи на 6 тижнї до нащиви видзиц свойо дзивки, жецох и штверо унучата. Теди до Едмонтону припутовала и Ганча зоз Ванкуверу зоз супругом и трирочним дзивчецом. Радосц за фамилию була велька бо ше по теди видзели лєм на сликох. Року 1979 до нащиви Юстинки пришла и єй шестра зоз супругом зоз Дюрдьова и препровадзели як госци полни 6 тижнї у Едмонтону, у Трушових.
Кед Юстинково дзеци уж подросли и кед була сиґурна же буду паметац цо видзели и дзе були, 1981 року Юстинка зоз нїма пошла нащивиц мацер, шестру, родзину и єй Дюрдьов. Були вони теди и на Ядранским морю, на Плитвицких озерох, у Постойни. З тей нагоди були нащивиц и "вични варош" Рим у Италиї. Швидко прелєцели 6 тижнї. Зоз супругом Штефком була у Дюрдьове нащивиц своїх найблїзших 1990 року. Вони двойо нащивйовали и Штефкову фамилию у України 1991 и 1998 року.
Юстинка и Штефко були на помоци новим приселєнцом. Послали папери шестровому синови до Дюрдьова, Михалови Дудашови, його супруги и двом хлапцом, Владкови (теди мал 15 роки) и Борисови (мал 12 роки). Вони приходза до Едмонтону концом октобра 1992 року. Приходза до тети и вона им була перша помоц у шицим. А така помоц у новим швеце барз, барз драгоцина, то знаю шицки приселєнци. И почитую добру дзеку тих котри им помогню. Дудашово єден час и бивали у Трушових, хлапци почали уж трецого дня з того обисца ходзиц до школи.
Штефко тераз уж у пензиї а Юстинка нє ходзи вецей до роботи. Маю тройо унучата и вше треба даєдно чувац та ту Юстинка тераз од велькей помоци. А чи єст лєпшей награди за таку роботу як умилни глас малого Томия котри ше улїзує баби и гутори: "твой дарунок за треци родзени дзень, бабо моя, найлєпши од шицких и я це найволїм". Або кед пейцрочна Ника у єдней хвльки, кeд шe єй мила баба вибeрала жe пойдзe дому бо уж було позно, з модляцим гласом виповедла:
- "Нє идз, бабо, дому - будз наша! "
ПРEДПЛАЦУЙЦE СВОЇХ БЛЇЗКИХ НА МАҐАЗИН
