12 januari LOUANG PRABANG
Het is schitterend fietsen hier, er is weinig verkeer, het landschap is heel gevarieerd, de mensen zijn allemaal lief, en we worden gek genoeg niet moe van het almaar "Sabaidi" roepen naar de kinderen, ik denk dat ik het inmiddels honderden keren heb geroepen. Maar je blijft het volhouden als je die schitterende gezichtjes ziet met die enorme lach.
We fietsen naar Louang Prabang, de belangrijkste toeristische stad van Laos, en de weg gaat voor de helft bovenlangs een prachtige rivier. De uitzichten worden almaar mooier, de bergen wat scherper en hoger en ik denk dat de bevolking het hier een fractie beter heeft dan die een paar dagen terug. Het blijft arm, maar iedereen ziet er gezond en goed gevoed uit en het lijkt dat er genoeg schooltjes zijn. Maar ja, wat weten we er nu eigenlijk van, we weten niet echt wat er zich achter de schermen afspeelt.
We hebben de hele dag nodig om de etappe af te leggen en komen net voor donker aan in Louang Prabang, waar we een brandschoon guesthouse intrekken (kamer 7 euro), waarna we gelijk een restaurantje opzoeken.
En tsja, we willen ook weer eens wat anders dus eten we gewoon bij een Franse tent, gebakken vis met gekookte aardappeltjes, soep vooraf, vergezeld van een glas echte wijn! Heel decadent, ik weet het, maar we gaan echt wel weer Laotiaans eten de komende dagen, hoor, maak je maar niet druk.
We sluiten de dag af met bezoek aan internet, daarna even slenteren aan de Mekong en dan weer terug naar het hotel, waar we de broodnodige slaap moeten inhalen.
We hadden nl. pech in het vorige dorpje Pak Mong, waar direct achter ons GH op een veldje een groot dorpsfeest werd gehouden met werkelijk knetterharde muziek. En dat met kamers zonder ramen, dan wordt je gewoon uit je bed geblazen. Dus slapen werd pas mogelijk toen ze stopten, en dat blijkt pas om 2 uur in de nacht te zijn! Nou ja, da's pech hebben, die mensen hier hebben ook 1 x per jaar hun feest, dus laat ze maar genieten, wij gaan de slaap vannacht hier wel weer inhalen. Morgen hebben we toch een rustdag in dit stadje, het hele stadje is door Unesco beschermd erfgoed, dus het moet heel bijzonder zijn, zo hier aan de Mekong. Ik zal later hier weer meer over berichten,

13 januari LOUANG PRABANG
Een groet uit een fris Louang Prabang, het was vandaag niet warmer dan 19 graden, dat verwacht je niet echt in de tropen.
Chillen in Louang Prabang, kent u die term? Nee? Dan wordt het tijd hier snel kennis van te nemen.
Louang Prabang (LP) is de oude hoofdstad van Laos en we waren serieus verbaasd te constateren wat voor mooi stadje het is, niet heel groot, zo'n 20.000 inw., maar zo bijzonder. Het moet wel tot de mooiste steden van Azi horen, schat ik zo.
Er hangt hier zo'n heerlijk ontspannen sfeer, je proeft nog heel duidelijk de oude glorie van de Franse koloniale tijd, getuige de vele gebouwen die de Fransen hebben neergezet. Daarnaast wemelt het van de tempels, meer dan 60, de 1 nog mooier dan de ander, de meeste rond 500 jaar oud.
Een geluk voor de stad is dat Unesco het heeft aangewezen als werelderfgoed, dus er gaat sinds 1995 veel geld naar het restaureren van de vele historische gebouwen, plus ook de bestrating, de oude riolering, oude steegjes, enz. worden opgeknapt.
Als je in LP rondloopt proef je de heerlijk ontspannen sfeer die overal heerst. LP grenst aan 2 rivieren, de Nam Ou en de Mekong, dus heeft 2 schitterende rivieroevers waarlangs je kunt slenteren.
Overal is wat te zien, overal zijn mooie inmiddels gerestaureerde gebouwen, nergens is het echt druk met verkeer. Prima om eens lekker een paar dagen tot rust te komen, hetgeen wij dan ook doen. En wat doe je dan zoal in deze stad?
Ontbijten op een terrasje aan de Mekong, verder natuurlijk genieten van een bodymassage, speciaal voor ons fietsers erg lekker om de spieren los te maken. We merken wel een groot verschil tussen de verschillende massages. In het toeristische centrum is het leuk wat kneden en aaien wat de dames doen, maar bij het Rode Kruis bijv., die toevallig ook Thaise massage aanbiedt, is het echt goed. Je wordt er grondig, stevig, consequent en professioneel gemasseerd. Overal kost het 2,50 euro per uur.
Na 2 dagen totale rust zijn we dan ook weer klaar voor het fietsen, ons wachten nu eerst 2 serieuze bergetappes.
LP is ons meer dan goed bevallen, het zou geen straf zijn om hier een paar dagen langer te blijven. Dan kun je ook wat van de omgeving zien, zoals echt goed bezoek aan een mooie tempel, of de grotten van Nam Ou, of de bekende waterval hier. Misschien iets voor de volgende keer.
Rutger en ik verstaan vooral de kunst van het totaal niets doen, heerlijk 2 dagen geen programma om af te werken. Slenteren, rondhangen, koffietje hier, massage daar, wat lezen, kaarten schrijven, en de twee rustdagen zijn ineens om.
LP is relatief toeristisch, maar niet erg duur; toch geven we 2x zoveel uit als elders in Laos, omdat hier zoveel meer voorhanden is, lekkere koffie, europees eten, hotel met airco etc. Maar ja, ook hier gaat het niet echt hard met geld uitgeven.

LAOS
De meeste Laotianen spreken geen Engels, een enkeling in het toerisme wel, maar heel gebrekkig. De Laotiaan is heel vriendelijk en gastvrij, maar meer ingetogen en behoudener in vergelijking met de Thai.
Laos heeft een economie van heel beperkte omvang, is straatarm en heeft een bevolking van slechts 5 miljoen. Het land wordt voor een groot deel op de been gehouden door ontwikkelingshulp, 40% van het BNP komt hieruit. Overigens zien de mensen er goed uit, niet ondervoed, je ziet geen bedelaars of schrijnende armoede.
Het lijkt er ook op dat de economie groeit, je ziet nu al mensen met mobieltjes, de infrastructuur vormt inmiddels een goede basis om verder vooruit te komen, en er wordt genvesteerd door de buurlanden China en Thailand.

De mensen zijn heel mooi, hebben vaak fraaie karakteristieke sprekende gezichten. Je verwacht bij een land dat zo lang gesoleerd is geweest veel meer oermensen aan te treffen. Maar in Laos zie je mensen met een prachtige huid, schitterende gebitten en open gezichten met grote sprekende ogen.

Geld: de Kip is zo'n munt waar je gauw een miljoen van op zak hebt. 100 euro geeft meer dan 1 miljoen Kip. Je loopt ook gauw met stapeltjes geld en je moet steeds goed opletten wat je nou uitgeeft, al is het natuurlijk allemaal goedkoop.
guesthouse 1,50 tot 7 euro per kamer
compleet avondeten 1,50 tot 6 p.p.
massage 2,50 per uur
fris/koffie/thee 0,40
grote fles bier 0,80

internet 0,50 tot 3,50 per uur
Allemaal wat duurder dan in Thailand, maar nog steeds spotgoedkoop uiteraard. Vandaag bijv. in een mooi hotel een buffet-diner (met voor-hoofd-nagerecht, koffie, thee) voor 3 euro.
Straks hebben we 3 dagen geen internet, want we gaan weer de rimboe in, op weg naar de basic guesthouses met koud water.

16 januari Vang Vieng
Ik geloof dat we hier beroemdheden zijn, want alle kinderen roepen ons toe met Sabaidi. Nu weet ik hoe het voelt  Madonna of Michael Jackson te zijn. Kinderen rennen naar de weg om ons te zien, landarbeiders laten hun werk liggen en kijken ons na, en wij maar zwaaien en terugroepen, helemaal te gek.

DE BERGEN
We zijn net 3 hele dagen in de bergen gaan fietsen, en dat is wel een belevenis. Het is uiteraard best zwaar dat klimmen de hele dag, want hier in deze regio is geen enkel stukje vlak. Er zijn beklimmingen bij van ruim 1000m, maar op zich goed te doen, want de stijgingspercentages zijn niet al te dramatisch. Ik verdenk de Fransen ervan dat ze in hun "goede oude koloniale tijd" een aantal wegen hebben aangelegd zonder te letten op de bestaande weggetjes. En dan met de landmeter een lat leggen langs de berg en vervolgens rolt daar een gem. percentage uit van 5%. En inderdaad, sommige beklimmingen zijn echt continu regelmatig 5%. Dat maakt het klimmen uiteraard wel erg prettig. Soms zijn we wel moe, maken eerst twee lange dagen van 97 en 94 km, en dat is hier met dit relif best pittig te noemen. Vandaag de derde dag in de bergen was het gelukkig maar 67 km, met veel minder klim-meters, dus best wel relaxed eigenlijk.
Waarom de bergen door? In Laos kom je dan op de meest afgelegen plekken, er is zeer weinig verkeer, het fietsgevoel is super en we overnachten in piepkleine bergdorpjes waar absoluut geen andere toerist zich laat zien.
De eerste nacht kwamen we na een zeer zware dag aan in Kiu Kacham, waar we gelukkig 2 guesthouses aantreffen, beide ongeveer hetzelfde voor 3 euro. We hebben hier geen douche, maar krijgen op verzoek wel een flinke emmer met lekker heet water, waar we ons dan ook grandioos mee wassen.
Eten gaat dan bij hetzelfde guesthouse, drinken ook, dus eigenlijk zitten we in een "all inclusive" resort. We komen ook nauwelijks van het guesthouse weg, want het dorpje rondlopen heeft helemaal geen zin, want het is niks, er is niks, dus blijven we gewoon in ons "resort".
Het is hier wel koud, we slapen op 1400m hoogte en zijn blij dat we thermisch ondergoed bij ons hebben; we trekken dan ook alles aan en hebben het lekker warm.
We hebben honger en bestellen soep plus gebakken rijst, plus nog witte rijst erbij. Nou dan krijg je dus heel wat voorgeschoteld! Een enorme kom noodlesoup, plus die nasi, da's erg veel, we laten de witte rijst dan ook staan.
De volgende dag wordt gelukkig wat minder zwaar en er zit o.a. een enorme afdaling in, waar we lekker freewheelend volop van genieten.
Het landschap wordt trouwens met de dag mooier, en is deze dag al heel bijzonder, we komen steeds meer in ruige karstgebergten aan. Dat zou een dag later, vandaag, nog meer het geval zijn, waar we tijdens het fietsen worden getrakteerd op het ene mooie plaatje na het andere. Het is wel heiig, maar we kunnen overal de prachtige bergtoppen om ons heen zien.
We slapen tussendoor nog in Kasi, in een mooi guesthouse voor 2,50 euro, en daar zit toevallig ook een fietser, en jawel hoor, een Nederlander, kan toch ook niet anders. Het is Tjerk Copier uit Woerden, die al 9 maanden op de fiets zit hier in Azi. We kletsen lekker bij en wisselen wat info uit en Tjerk gaat nog een week of 6 hier in Laos fietsen. We zijn wel enigszins jaloers, maar okee, wij mogen natuurlijk ook helemaal niet klagen.

VANG VIENG

Vandaag komen we uit onze 3-daagse expeditie aan in Vang Vieng, een klein plaatsje dat helemaal is gemaakt voor de backpackers, zo lijkt het wel. Veel backpackers vertoeven hier om eens lekker lang bij te komen van hun vermoeiende reizen in Azi, en het wemelt dan ook van de relax-tentjes en chill-zaakjes. Allemaal even ontspannen, in de meeste restaurantjes kan je zelfs alleen maar languit loungen, kijkend naar de zoveelste aflevering van Friends, onderwijl je maal genietend.
Maar waarom Vang Vieng? Nou, toen we aankwamen en richting het riviertje gingen, troffen we daar een aantal bamboe-restaurantjes aan, met een uitzicht, echt adembenemend ! Dit is n van de mooiste plekjes die ik ooit heb gezien, direct aan de koele rivier, buiten 28 graden, met uitzicht op reusachtige karstbergen, de een nog grilliger dan de ander, echt wonderschoon. Wat hebben wij toch een geluk dat we dit mogen meemaken.
We hebben nog een reservedag, en gaan die natuurlijk hier invullen. We hoeven dan nog maar 2 dagen te fietsen in Laos, en dan zitten we al op de grens met Thailand. Als het goed is ontmoeten we daar Peter Schmalen, een oud-collega van mij, en nemen de nachttrein naar Bangkok. Maar zover is het nog lang niet. Misschien morgen de dag nog nuttig besteden hier.

17 januari Vang Vieng
Even een kort berichtje vandaag, we hebben nl. een rustdag in Vang Vieng, Laos, dus weer eens weinig gedaan.
Alles gaat goed, we hebben weer zo'n ongelooflijk ontspannen dag achter de rug. Lekker wandelen naar de grot, niet heel indrukwekkend, maar het tochtje erheen is erg leuk, zeker de klim naar de grot zelf, dwars door het oerwoud langs een supersteil bergpaadje.
Daarna zwemmen in de rivier, gevolgd door weer eens een massage en lekker eten en drinken. Het lekkerste vinden we de fruitshakes hier. Vaak bestellen we mango, ananas, cocos, dan pakken ze de verse vruchten, mixen die met een shaker en wat geschaafd ijs, en je krijgt de heerlijkste verse tropische drankjes die je je kunt bedenken (40 cent voor een groot glas). Ook erg goed hier is koffie-bananen-shake, ijskoud !
Foto's: ik heb toch al een heel mooie verzameling denk ik zo, ook erg veel portretjes van mensen hier. Ook veel van de natuur, hoewel het vaak heiig is, maar de meeste lijken toch erg mooi gelukt.

Het weer: steeds 25/26 graden overdag, meestal zon, altijd droog.
Gezondheid: blijft prima, geen problemen met insecten, nauwelijks beestjes hier. Ook goed getroffen tot nu toe met hygine en het eten. We zijn nooit ziek, maag- en darmen net zo goed in orde als in NL.

18 januari Lac Nam Ngum

We vertrekken uit Vang Vieng, "the chill-out place of Laos". Al die toeristen komen hier om eigenlijk weinig te doen, een beetje rondhangen, genieten van de sfeer, de omgeving, een beetje caving, een beetje kayaken, that's it. Wij hebben ook onze bijdrage hieraan geleverd en het werd hoog tijd weer eens op de fiets te stappen, anders gaan we het straks nog verleren ! We starten met een mega-ontbijt bij het Organic Restaurant, waar ze biologisch geteelde groente en fruit gebruiken van eigen farm. Je krijgt hier een reuze-fruit-salade met yoghurt, daarnaast bestellen we een verse fruitshake plus een bananen-pannenkoek. Je ziet het, we leven hier zo enorm gezond, dat nivo bereik je in NL nooit. Altijd veel fruit en groente, misschien veel meer dan strikt nodig, waar mogelijk veel fruitshakes. Verder weinig vlees, wel steeds rijst of noodles. Daarnaast snoepen we nooit, is trouwens hier ook nauwelijks mogelijk, ze hebben gewoon niks te snoepen, geen chips, pinda's, chocola, ijs etc. We komen kerngezond terug !
We fietsen zo'n 26km over een voor Laos-begrippen best drukke weg, vol met kuilen en andere slechte stukken. Deze weg hier gaat zo al wat lijken op de wegen in Indonesi of Nepal.

LAC NAM NGUM
We komen aan bij het begin van het grote stuwmeer, waar we fietsend zo'n 80km omheen moeten. We drinken daar een koffie en raken aan de praat met een bootsman, die ons wel naar de overkant wil brengen (ik schat zo'n 40km varen over het meer). Hij begint met 25 dollar voor zijn bootje, dat vinden wij veel te duur, we betalen hooguit 10 dollar. Na nog een schuchtere poging voor 20 dollar schiet hij eigenlijk wel snel door naar onze 10! Wel mooi voor ons, hij heeft net een Duitse vrouw voor 35 dollar van die kant hierheen gebracht. Die heeft dus aardig wat teveel betaald.
De boottocht is heerlijk, het water is zeer kalm, geen wind, perfecte temperatuur, duur 2 uur. Jammer dat het erg heiig is, we zien niet zoveel. Er moeten links van ons toch bergen zijn van 1700/1800m hoog, maar die blijven voor ons helaas onzichtbaar. We eten onze sandwich, krijgen nog een lekker hapje van deze bootsman, doen een klein dutje en ineens zijn de 2 uur om en komen we al vroeg in de middag aan wal van dit grote Lac Nam Ngum.
We gaan aan wal en hebben geluk dat hier sinds kort een mooi guesthouse is gebouwd. Jammer alleen dat de ontvangst van de 2 dames heel beroerd is, erg ongenteresseerd en ook erg on-Laos. Gelukkig kom je dit soort mensen heel weinig tegen hier. Ze willen ons niet bedienen, ze hebben ook nauwelijks wat te bieden, dus gaan we een beetje het dorpje rond.
Het meer is een stuwmeer gevormd in de jaren 70 en de ambities van de mensen om hier een bloeiend dorpje te beginnen was begrijpelijkerwijs erg hoog. Maar helaas is het wat minder florissant uitgepakt voor ze, er zijn ook nauwelijks mogelijkheden met zo'n nieuw meer, zonder geschiedenis. Er zijn uiteraard geen plaatsjes aan het meer, dus handeldrijven met anderen is er niet bij. Er varen ook nauwelijks boten, op zich mooi voor ons, het is erg stil en ongerept. Maar voor dit dorpje was het snel bekeken. Er staan nog wel enkele vergane restaurantjes, maar de loop is eruit. We slenteren dan ook wat langs de vervallen hutjes en tentjes en zo hier en daar is nog wat open.

We gaan naar binnen bij een restaurantje dat wordt beheerd door een heel lief jong gezinnetje. De baby hangt in het winkeltje in een hangmat en ze kunnen voor ons wel noodlesoup klaarmaken. Enige communicatie met elkaar is helaas uitgesloten, wel jammer, want we zijn toch wel erg belangstellend naar elkaar, maar we komen niet verder dan Sabaidi en Khob Chai (dankjewel).
We eten er wel lekker, drinken nog een Caf Lao (heel sterk gezette koffie met zoete gecondenseerde melk) en gaan maar weer terug naar het Guesthouse, dat gelukkig over heel mooie kamers beschikt. We hebben eigenlijk verder niet veel te doen, het is best saai en we vervelen ons wel een beetje eind van de dag. Dus maar weer vroeg slapen, hetgeen mij hier overigens altijd heel goed afgaat.

19 januari VIENTIANE
We wachten vergeefs bij het guesthouse tot ze ons een ontbijt komen serveren, maar de dames weigeren ons te bedienen, dus gaan we zonder ontbijt op pad. Na 6km komen we al aan bij een restaurantje in Thalat waar we gelukkig brood met omelet kunnen krijgen. Toch met een gevulde maag gaan we echt op pad voor de 100km naar Vientiane. De route gaat over de oude doorgaande weg, de 10, die nu is overgenomen door de 13. Dat betekent dat al het verkeer naar het noorden niet meer over deze weg gaat, dus geen bussen meer.
Deze weg is dan ook wonderbaarlijk rustig, hadden we niet verwacht, en fietst nog erg lekker ook, want het is, behalve in het begin, nagenoeg vlak tot aan Vientiane toe.
Het is wel wat eentoniger hier, verwend als we zijn met de prachtige landschappen in Laos tot nu toe; toch kan je hier enorm genieten van de rijstvelden waar de mensen werken, met overal bomen en palmen ertussen. En weinig dorpjes. We fietsen in hoog tempo tot aan de brug waar we eens uitgebreid lunchen.
We doen het wat duurder vandaag en bestellen o.a. de vis uit de grote rivier hier, we zijn nu al 2 weken in Laos en dan willen we toch wel de plaatselijke vis eten. Dit restaurant, helemaal opgesierd met honderden bloeiende orchideen, drijft in wezen helemaal op de rivier en heeft zelfs compartimentjes met tafels die ze kunnen loskoppelen van de rest en dan vaart je eigen tafel als een bootje over de rivier en kun je ongestoord genieten van het lekkere eten en de mooie omgeving. Verder hebben ze een aantal grote visbakken in de rivier hangen, vanwaaruit ze op bestelling een verse vis kunnen halen, die ze dan voor je bereiden. Nou, verser kan het niet, het smaakt ons dan ook prima.
De laatste km's naar Vientiane gaan over de enige "snelweg" van Laos en je begrijpt het al, met een snelweg naar europese begrippen heeft deze weg weinig van doen. Wel 2x3 baans breed, maar met allemaal zijwegen en huizen en gebouwen langs de weg, waar ook alle langzame verkeer over gaat en ook iedereen even parkeert als het zo uitkomt. Verder is het erg rustig voor een snelweg en wordt beslist niet hard gereden, dus is het geen straf hierover te fietsen.
We hebben al snel een guesthouse gevonden in het centrum en gaan eens op chic vanavond. We kiezen een prachtig Frans restaurant, waar uitstekend eten wordt geserveerd en kiezen een driegangen-menu voor 4,50 euro. Ontzettend lekkere malse biefstuk van de gril, tsja heel decadent en ik hoor je al denken, moet dat nu in Laos? Nee hoor, dat moet niet, maar we konden de verleiding niet weerstaan eens een keer uit de band te springen.
Morgen het laatste kleine stukje fietsen en we zitten alweer in Thailand.

20 januari NONG KHAI

We hebben afscheid genomen van Laos, wel met weemoed, want het land is ons meer dan uitstekend bevallen. We hebben de laatste nacht doorgebracht in Vientiane, de hoofdstad, niet echt wat je zegt een wereldstad. Het is meer een provinciaal stadje met zo'n 150.000 inwoners, waar weinig te beleven valt. En dat past ook wel een beetje bij Laos, er is veel mooie natuur, heel veel is nog oorspronkelijk, de mensen incluis, maar je moet er niet gaan voor een bruisend stads- of uitgaansleven met veel cultuur. Dat is er in Laos nauwelijks. En dat wisten we ook en daar kwamen we ook niet voor. Nee, ons is het hier goed bevallen vooral omdat we op de fiets zijn, dan is Laos wel een van de beste landen om te gaan.
In Vientiane zaten we op een inpandige kamer in een guesthouse midden in de stad. Op zich geen goede kamer, maar ja, voor 1 nachtje lukt ook wel weer.

DE GRENS OVER
We fietsen vanuit Vientiane slechts 20km en dan is het fini met het fietsen. We gaan de Friendship Bridge over (de enige brug over de 4800km lange Mekong-rivier, ongelooflijk eigenlijk), de verbinding tussen Laos en Thailand, die we fietsend mogen afleggen. Aan de overkant ligt het plaatsje Nong Khai en daar ontmoeten we Peter Schmalen, een oud-collega van mij, die inmiddels enkele jaren in Thailand woont, samen met zijn vrouw Meow.
Het is heel mooi om ineens een bekende hier te ontmoeten en de ontvangst door Peter is ook heel hartelijk. We krijgen een uitgebreide lunch aangeboden, direct aan de Mekong, en we worden getrakteerd op ijs. We kletsen uitgebreid bij, en vooral Peter is een spraakwaterval, vertelt honderd-uit over het leven hier, de omgang met de mensen, de kosten, de huizen etc. Hij heeft een schitterende auto, zo'n nieuwe 4WD pick-up met 5 zitplaatsen en een ruime laadbak, echt heerlijk om te rijden en heel praktisch ook nog hier in Thailand.
In Nong Khai slenteren we wat over de markt, die best groot is, want hij ligt aan de grens en dan trekt het extra veel mensen. Wij vinden het al gauw best zo'n markt, maar Peter is er blijkbaar gek op.
Die avond brengt hij ons naar het station hier en we nemen afscheid van elkaar. Misschien kom ik nog een keer terug in Khong Kaen, de plaats waar hij woont.

22 januari BANGKOK
We hebben een heel luxe 1e klas airco nachttrein, een compartiment met z'n tweetjes met heerlijke bedden, en dat voor 22 euro. We nemen lekkere nasi/bami mee in de trein en die vertrekt stipt op tijd om 19.05. Je kan redelijk slapen, ondanks dat je merkt dat er onderweg wat slechte stukken zitten in het baanvak. Desondanks komen we aardig uitgerust aan in BKK, met slechts 20 min. vertraging. We hebben hier de hele dag om de stad te bezoeken, want vannacht om 3.00 uur vertrekt onze vlucht naar NL.

We hebben bij onze vliegticket een gratis hotelovernachting en wel in Hotel Mandarin, een mooi modern 3-sterren hotel, waar we gelijk aan het ontbijtbuffet kunnen aanschuiven. Dan douchen en vervolgens de stad in.
We lopen van het hotel naar de rivier en nemen de bus-boot een aantal haltes richting Wat Pho, de mooiste en oudste tempel van Thailand, die veel indruk op ons maakt. Het is wel toeristisch, maar gelukkig niet te druk.
We bewonderen de enorme liggende gouden boeddha en kijken onze ogen uit in de talloze paviljoens en tempeltjes op dit terrein, zeer groots en zeer indrukwekkend.
Daarna willen we nog het koninklijk paleis bezoek, nog mooier en nog grootser, zo zien we van een afstand, maar je mag er met korte broek en korte mouwtjes niet in. Helaas, dat bewaren we voor de volgende keer.

Weer terug naar het hotel voor een douche, daarna nog even struinen in de gay-uitgaanswijk, en zo langzamerhand moeten we ons klaarmaken voor thuis. De fiets prepareren voor het vliegtuig, nog een hapje eten, de allerlaatste Thaise massage en dan zit het er voor ons op.