-
|
-
- İSTİKLÂL MARŞI
-
- Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
- Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
- O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak,
- O benimdir, o benim milletimindir ancak.
-
- Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilâl!
- Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celâl?
- Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl...
- Hakkıdır, Hakk'a tapan milletimin istiklâl!
-
- Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.
- Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım!
- Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım.
- Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
-
- Garbın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar,
- Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.
- Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,
- "Medeniyet!" dediğin tek dişi kalmış canavar?
-
- Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın.
- Siper et gövdeni, dursun bu hayâsızca akın.
- Doğacaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın...
- Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.
-
- Bastığın yerleri "toprak!" diyerek geçme, tanı:
- Düşün altında binlerce kefensiz yatanı.
- Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:
- Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.
-
- Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki fedâ?
- Şühedâ fışkıracak toprağı sıksan, şühedâ!
- Cânı, cânânı, bütün varımı alsın da Hüda,
- Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüdâ.
-
- Ruhumun senden, İlâhi, şudur emeli:
- Değmesin mabedimin göğsüne nâmahrem eli.
- Bu ezanlar -ki şahâdetleri dinin temeli-
- Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli.
-
- O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım,
- Her cerîhamdan, İlâhi, boşanıp kanlı yaşım,
- Fışkırı rûh-ı mücerred gibi yerden nâ'şım;
- O zaman yükselerek arşa değer belki başım.
-
- Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilâl!
- Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helâl,
- Ebediyen sana yok, ırkıma ırkıma yok izmihlâl:
- Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet;
- Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklâl!
-
|
|
